Mythes over kindercoaching
Het taboe rond mentale gezondheid slinkt, maar in sommige gevallen blijft dit een moeilijk of delicaat onderwerp. Door de hoeveelheid aan uitval in het onderwijs en problemen die kinderen en/of jongeren ervaren, krijgt kindercoaching meer aandacht. Hieronder ontkracht ik graag de belangrijkste mythes. Wat is kindercoaching? Wat kan je verwachten?
"Een kindercoach is hetzelfde als een psycholoog."
Een kindercoach focust op het heden en het aanleren van vaardigheden. Een psycholoog focust vaak op diepgaande therapie of complexe, psychische problemen.
"Als het kind coaching volgt, hoeven de ouders niks te doen."
Het is vaak een samenwerking tussen kind, coach én ouder. Deze vormen een belangrijke driehoek in de hulpvraag. Ik fungeer als een brug tussen ouder & kind.
"Kindercoaching is alleen maar praten."
Kindercoaches gaan vaak creatief te werk aan de hand van spelen, tekeningen, rollenspel of verhalen. Dit verschilt soms van de aanpak van een psycholoog.
"De kindercoach lost de problemen van het kind op."
Een kindercoach begeleidt het kind en de ouder(s), maar mag nooit het probleem zelf oplossen, want dan leert het kind niet. Een coach ondersteunt het proces in de weg naar een mogelijke oplossing. Het kind ontwikkelt op die manier eigen vaardigheden.
"Kindercoaching is alleen voor kinderen met grote problemen."
Kindercoaching kan ook preventief werken en biedt ondersteuning bij grote en kleine vragen. Een goede kindercoach verwijst door wanneer hij/zij voelt dat de hulpvraag zijn/haar kennis en expertise overstijgt.